افرادی که ورزش نمی کنند یا به طور پراکنده ورزش می کنند، نسبت به افرادی که به طور منظم ورزش می کنند، موانع بیشتری برای ورزش درک می کنند. همچنین، افرادی که به طور منظم ورزش می کنند، اعتماد به نفس (یعنی خودکارآمدی) خود را برای غلبه بر موانع ورزش ارزیابی می کنند.
سندستر به روانشناسی تکاملی اشاره می کند. کودکان با غریزه ریسک کردن در بازی به دنیا می آیند، زیرا یادگیری مذاکره با ریسک در رشد مهارت های بقا در طول سنین بسیار مهم بوده است. حیوانات جوان نیز مهارت های زندگی را از طریق بازی یاد می گیرند. در دورهای دیگر، ما باید یاد میگرفتیم که از خطر فرار کنیم، از خود دفاع کنیم و گاهی مستقل باشیم. حتی امروزه، بزرگ شدن فرآیندی برای مدیریت ترس ها، محاسبه خطرات، آزمایش مرزهای فیزیکی و روانی و یادگیری تصمیم گیری صحیح است. با ریسک کردن در بازی، کودکان به طور موثر خود را تحت نوعی مواجهه درمانی قرار می دهند تا با مجبور کردن خود به انجام طیف وسیعی از فعالیت هایی که ترس را برمی انگیزد، بر ترس خود غلبه کنند.
