ورزشهای دو میدانی

اصول تمرین یا Training Principles شامل موارد زیر می‌شود:
1. Overload: ایجاد اضافه بار و فشار بر عضلات تا رشد و تقویت آنها ایجاد شود.
2. Specificity: تمرینات باید با هدف نهایی و اهداف ورزشکار سازگار باشند.
3. Progression: افزایش تدریجی بار تمرین و حجم کار به مرور زمان برای رسیدن به اهداف مشخص.
4. Variation: تغییرات مناسب در برنامه تمرینی برای جلوگیری از خستگی عضلات و افزایش عملکرد.
5. Recovery: اخذ وقت کافی برای بازیابی عضلات و سیستم‌های بدنی بعد از تمرینات سخت.
6. Individuality: تناسب برنامه تمرینی با نیازها، استعدادها، و ویژگی‌های فردی هر شخص.
7. Reversibility: اصلی که بیان می‌کند اگر تمرینات متوقف شود، عضلات و قدرت بدنی کاهش خواهد یافت.

بررسی سیستماتیک چهارده مطالعه مختلف در مورد تمرینات کاردیو نشان داد که وقتی دویدن یا دوچرخه سواری به ترکیب سایر تمرینات (آنچه به عنوان تمرین همزمان شناخته می‌شود) اضافه می‌شود، مکانیسم انطباق بدن تنها قدرت را بدون کاهش قابل توجه توده عضلانی افزایش می‌دهد. با این حال، تمرین همزمان پاسخ هیپرتروفی در بافت‌های عضلانی را مهار می‌کند. به عبارت دیگر، می‌توانید بدون نگرانی از کاهش حجم عضلانی، بدوید، بلند کنید و تمرینات وزن بدن را انجام دهید. قدرت شما افزایش می‌یابد. اما اگر به دنبال اندازه هستید و به سادگی می‌خواهید عضلات بزرگی داشته باشید، این ترکیب به شما کمکی نمی‌کند. 

جاگینگ و رانینگ هر دو اصطلاح‌هایی هستند که به فعالیت دویدن اشاره دارند، اما با توجه به سرعت و شدت حرکت، تفاوت‌هایی دارند. رانینگ یا دویدن به معنی انجام فعالیت دویدن با سرعت بالا و شدت بیشتر است. این فعالیت ورزشی برای افزایش استقامت، افزایش سرعت و بهبود عملکرد قلب و ریه مناسب است. جاگینگ به معنی دویدن با سرعت متوسط یا متوسط به پایین است. این فعالیت ورزشی نسبتاً کمتر از رانینگ شدت دارد و برای افزایش استقامت، سوزاندن چربی و تقویت عضلات مناسب است. بنابراین، اصلی‌ترین تفاوت بین جاگینگ و رانینگ در سرعت و شدت حرکت است.