* دقت کنیم چیزی که یاد میگیریم علمی درست و رو به رشد باشه نه مباحثی که در فضاهای مجازی به صورت غیر علمی و بدون رفرنس گفته میشه خصوصا در مورد ورزش و سلامتی، پس با مقالات من سجاد عارفی نیا همراه باش *

تشخیص آرنج تنیس بازان

آرنج تنیس بازان معمولاً با معاینه فیزیکی تشخیص داده می‌شود، اگرچه ممکن است تصویربرداری تشخیصی برای رد سایر آسیب‌های آرنج یا ساعد که علائم مشابهی ایجاد می‌کنند، مانند تراشه استخوان/شکستگی آرنج، آرتریت، شکستگی(های) استرسی ساعد انجام شود. یا بازو یا گیر افتادن عصب. [1] [2]

بیماران اغلب برای مشکوک به آرنج تنیس بازان ابتدا به پزشک مراقبت های اولیه مراجعه می کنند و پزشک مراقبت های اولیه اغلب می تواند درمان را ارائه دهد. در موارد دشوار، پزشک مراقبت های اولیه ممکن است به پزشک دیگری مانند فیزیوتراپ یا جراح ارتوپد آموزش دیده در پزشکی ورزشی ارجاع دهد. [3]

فرآیند تشخیصی آرنج تنیس بازان

اکثر پزشکان می توانند آرنج تنیس بازان را با معاینه فیزیکی و شرح حال بیمار تشخیص دهند، و اگر علائم بیمار تا حدودی مبهم باشد و/یا پزشک مشکوک باشد که ممکن است آسیب های همزمان دیگری در آرنج یا ساعد وجود داشته باشد، تصویربرداری تشخیصی ممکن است تجویز شود.

شرح حال مفصل بیمار پزشک بیمار یک شرح حال کامل از بیمار، شامل اطلاعاتی مانند انواع ورزش(ها) و/یا شغل و سایر عوامل خطر بالقوه بیمار، زمانی که علائم برای اولین بار ظاهر شد، و زمانی که علائم بیشتر آزاردهنده هستند، می گیرد. پزشک همچنین از بیمار در مورد هر بیمار یا سابقه خانوادگی آرتریت روماتوئید یا اختلالات عصبی سؤال می کند، زیرا این مسائل گاهی اوقات می تواند باعث درد در آرنج و ساعد نیز شود. [4] پزشک همچنین احتمالاً در مورد داروهای اخیری که بیماران ممکن است مصرف کرده اند سؤال کند، زیرا برخی از داروها می توانند شانس ایجاد آرنج تنیس بازان و سایر آسیب های تاندون ها را افزایش دهند. در نهایت، پزشک در مورد ویژگی‌های خاص درد مانند محل درد، تشعشع درد و بی‌حسی یا گزگز در انگشتان دست می‌پرسد.

در کنا مقاله تشخیص آرنج تنیس بازان:

معاینه بدنی. در طول معاینه فیزیکی، پزشک بسته به تشخیصی که مشکوک است، آرنج و بازوی بیمار و احتمالاً سایر مفاصل بدن او را به صورت بصری بازرسی و لمس می کند. به طور کلی، زمانی مشکوک به اپیکوندیلیت جانبی است که پزشک اپی کندیل جانبی (یا برآمدگی در قسمت بیرونی آرنج شما) را فشار دهد و درد شما بازتولید شود. پزشک ممکن است رفلکس های عصبی را با چکش آزمایش کند، و همچنین تراز استخوان و مفاصل را بررسی می کند. ممکن است پوست بیمار از نظر علائم آرتریت روماتوئید یا پسوریاتیک بررسی شود و ممکن است برای بررسی علائم این بیماری یا سایر اختلالات خودایمنی خون گرفته شود. [5] همچنین ممکن است پزشک از بیماران بخواهد که بازوی آسیب دیده خود را صاف نگه دارند و سپس دست و انگشتان خود را به عقب فشار دهند تا ببینند آیا این باعث درد می شود یا خیر ^. و همچنین ممکن است دامنه حرکتی آرنج و بازو را برای رد آسیب مفاصل یا گیر افتادن عصبی آزمایش کند. [6]

تصویربرداری تشخیصی در حالی که آرنج تنیس البو معمولاً نیازی به تصویربرداری تشخیصی ندارد، ممکن است آزمایش‌های اسکن اضافی برای رد سایر علل احتمالی علائم بیمار تجویز شود. مثلا:

اشعه ایکس. در حالی که آرنج تنیس بازان در اشعه ایکس نشان داده نمی شود، می توان از آن برای تشخیص سایر شرایط مانند شکستگی استخوان، ناهماهنگی مفاصل یا یک یا چند نوع آرتریت استفاده کرد. [4] [5]
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). برخی از موارد درد و سوزن سوزن شدن آرنج و ساعد در واقع ناشی از فتق دیسک و/یا آرتریت در گردن است، بنابراین پزشکان ممکن است برای رد این شرایط اسکن MRI انجام دهند. [4] [7] ام آر آی آرنج ممکن است پارگی جزئی را در تاندون اکستانسور نشان دهد و ممکن است به رد سایر مشکلات در آرنج مانند آسیب غضروف یا پارگی رباط کمک کند.
الکترومیوگرافی (EMG). اگر پزشک مشکوک باشد که علائم آرنج بیمار ناشی از فشردگی / گیر افتادن عصب در آرنج یا جاهای دیگر است، ممکن است این آزمایش برای آزمایش هدایت عصبی در آن ناحیه تجویز شود. [4]
سونوگرافی پاور داپلر. این نوع سونوگرافی یک تست تصویربرداری تشخیصی نوظهور برای آرنج تنیس بازان و سایر انواع مشکلات تاندون است و ممکن است برای تشخیص یا رد کردن آرنج تنیس بازان استفاده شود. [5] [7]

پس از تشخیص آرنج تنیس بازان، یک برنامه درمانی مناسب می تواند شروع شود.

سوالات متداول تشخیص آرنج تنیس بازان

آرنج تنیس بازان به زبان ساده یعنی چه

آرنج تنیس‌بازان به معنای آسیب و صدمه‌هایی است که در مفصل آرنج تنیس‌بازان رخ می‌دهد. این مشکل معمولا به علت تکراری بودن حرکات تنیس و فشار زیادی که بر مفصل آرنج وارد می‌شود، ایجاد می‌شود. افرادی که این مشکل را دارند ممکن است درد، تورم، محدودیت در حرکت آرنج و مشکلات دیگر را تجربه کنند. درمان آرنج تنیس‌بازان شامل استراحت، فیزیوتراپی، تغییر در روش‌های تمرینی و در برخی موارد داروها می‌شود.

علتهای ایجاد آرنج تنیس بازان کدامند

علت‌های ایجاد آرنج تنیس‌بازان عبارتند از: 1. تکرار حرکات: تکراری بودن حرکات تنیس می‌تواند باعث فشار زیاد بر مفصل آرنج شود و موجب آسیب‌های مختلفی شود. 2. نحوه اجرای حرکات: استفاده از تکنیک‌های نادرست و نامناسب در اجرای حرکات تنیس می‌تواند آرنج را تحت فشار قرار دهد و باعث صدمه‌ها شود. 3. عدم استراحت کافی: عدم استراحت مناسب بین تمرینات و بازی‌ها می‌تواند باعث افزایش خطر ابتلا به آرنج تنیس‌بازان شود. 4. فشار زیاد: فشار زیاد بر مفصل آرنج، مانند استفاده از راکت سنگین یا تنش‌های زیاد در زمان بازی، می‌تواند آرنج را آسیب بزند. 5. عدم استفاده از تجهیزات مناسب: استفاده از راکت یا تجهیزات نامناسب می‌تواند باعث ایجاد فشار زیاد بر آرنج شود و آسیب‌های مختلفی ایجاد کند.

روشهای تشخیصی آرنج تنیس بازان چیست

برای تشخیص آرنج تنیس‌بازان، پزشک معمولا از روش‌های تشخیصی زیر استفاده می‌کند: 1. بررسی تاریخچه بیماری: پزشک ابتدا با بیمار مصاحبه می‌کند تا اطلاعاتی در مورد علائم، شدت درد، زمان شروع آسیب و عوامل تحریک کننده دریافت کند. 2. بررسی فیزیکی: پزشک ممکن است آرنج و مفصل‌های اطراف را بررسی کرده و از افزایش درد، تورم، محدودیت حرکت و نشانه‌های دیگر آسیب سوال کند. 3. تصویربرداری: معمولا از رادیولوژی (اشعه ایکس) و سونوگرافی برای تصویربرداری آرنج استفاده می‌شود تا مشکلات ساختاری مانند شکستگی‌ها، التهابات و آسیب‌های مفصل را تشخیص دهد. 4. آزمایش‌های تشخیصی: پزشک ممکن است آزمایش‌های خونی یا آزمایش‌های تصویربرداری مکمل مانند MRI برای تشخیص دقیق‌تر مشکلات آرنج تنیس‌بازان انجام دهد. با ترکیب این روش‌ها، پزشک می‌تواند تشخیص دقیق‌تری در مورد مشکلات آرنج تنیس‌بازان بگذارد و برنامه درمانی مناسب را تعیین کند.

بهترین روشهای درمان آرنج تنیس بازان کدامند

درمان آرنج تنیس‌بازان بستگی به نوع و شدت آسیب دارد. اما به طور کلی، روش‌های درمان آرنج تنیس‌بازان شامل موارد زیر می‌شود: 1. استراحت: استراحت از فعالیت‌های تنیس و فشارهای زیاد بر آرنج برای مدت زمان کافی از جمله اقدامات اولیه درمانی است. 2. فیزیوتراپی: تمرینات فیزیوتراپی برای تقویت عضلات آرنج، بهبود انعطاف پذیری و کاهش التهاب و درد می‌تواند موثر باشد. 3. داروها: استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن برای کاهش درد و التهاب در آرنج تنیس‌بازان معمول است. 4. تزریق‌های کورتیکواستروئید: در برخی موارد شدیدتر آرنج، پزشک ممکن است تزریق کورتیکواستروئید به منطقه آسیب‌دیده انجام دهد تا التهاب و درد را کاهش دهد. 5. جراحی: در موارد شدید و مزمن آرنج تنیس‌بازان که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند، جراحی ممکن است لازم باشد برای بازسازی و بهبود وضعیت مفصل آرنج. همچنین، مهم است که تنیس‌بازان پس از درمان، به توصیه‌های پزشک و فیزیوتراپیست خود در مورد تغییرات در فعالیت‌های ورزشی، تکنیک‌های حرکتی صحیح و استفاده از تجهیزات مناسب توجه کنند تا از آسیب‌های آینده جلوگیری کنند.

آرنج تنیس بازان بیشتر در چه افرادی و ورزشهای اتفاق می افتد

آرنج تنیس‌بازان، یا به عبارت دقیق‌تر تاندونیت آرنج، معمولاً در افرادی که فعالیت‌هایی انجام می‌دهند که نیاز به حرکات تکراری و فشار زیاد بر مفاصل آرنج دارند، اتفاق می‌افتد. افراد زیر به طور معمول بیشتر در معرض خطر ابتلا به آرنج تنیس‌بازان قرار دارند: 1. ورزشکاران تنیس: به دلیل حرکات تکراری و فشار زیاد بر آرنج، بازیکنان تنیس از جمله افرادی هستند که بیشترین احتمال ابتلا به آرنج تنیس‌بازان را دارند. 2. ورزشکاران ورزش‌های راکتی: ورزش‌هایی مانند بدمینتون، تنیس روی میز و سکواش که نیاز به حرکات تکراری و فشار زیاد بر آرنج دارند، می‌توانند عامل ایجاد آرنج تنیس‌بازان باشند. 3. افرادی که شغل یا فعالیت‌های روزمره‌شان نیاز به حرکات تکراری دارد، مانند کارگران ساختمانی یا افرادی که برای مدت طولانی با ابزارهای دستی کار می‌کنند. 4. افرادی که فعالیت‌های ورزشی یا کاری انجام می‌دهند که نیاز به حرکات نامناسب یا فشار زیاد بر آرنج دارند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای آرنج تنیس‌بازان قرار بگیرند. به هر حال، این فهرست تنها یک نمونه از افرادی است که ممکن است به آرنج تنیس‌بازان مبتلا شوند، و هر فردی می‌تواند با توجه به فعالیت‌ها و شرایط خود در معرض خطر قرار گیرد. اگر احساس درد یا مشکلات در آرنج خود دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و درمان مناسب را دریافت کنید.

آرنج تنیس بازان بیشتر در چه سنینی اتفاق می افتد

آرنج تنیس‌بازان معمولاً در افرادی که در سنین بالا و فعالیت‌هایی انجام می‌دهند که نیاز به حرکات تکراری و فشار زیاد بر مفاصل آرنج دارند، اتفاق می‌افتد. افرادی که در دهه‌های سوم و چهارم از عمر خود هستند، به دلیل افزایش فعالیت‌های ورزشی یا شغلی و همچنین کاهش انعطاف‌پذیری و قدرت عضلات، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آرنج تنیس‌بازان هستند. اما این مسئله ممکن است برای افرادی در سنین مختلف نیز اتفاق بیفتد، به ویژه اگر فعالیت‌های روزمره یا ورزشی آن‌ها نیاز به حرکات تکراری داشته باشد. بنابراین، می‌توان گفت که آرنج تنیس‌بازان می‌تواند در هر سنی اتفاق بیفتد، اما افرادی که در سنین بالاتر هستند و فعالیت‌هایی انجام می‌دهند که نیاز به حرکات تکراری دارند، بیشتر در معرض خطر قرار دارند. در هر صورت، اگر احساس درد یا مشکلات در آرنج خود دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و درمان مناسب را دریافت کنید.

5 راه حل سریع درمان تنیس البو یا آرنج تنیس بازان

درمان آرنج تنیس‌بازان (تنیس البو) به عنوان یک مشکل مزاحم و دردناک می‌تواند زمان‌بر باشد. اما در ادامه پنج راه حل سریع می‌تواند به کاهش درد و بهبود زندگی روزمره شما کمک کند: 1. استراحت: اولین و مهمترین گام در درمان آرنج تنیس‌بازان استراحت است. اجازه دهید آرنجتان به خوبی استراحت کند تا بهبود یابد. 2. استفاده از یخ: استفاده از یخ برای کاهش التهاب و درد در منطقه آرنج مفید است. می‌توانید یخ را به مدت 15-20 دقیقه به منطقه مورد درد بگذارید. 3. استفاده از ضمادهای فشاری: استفاده از ضمادهای فشاری یا بندهای آرنج می‌تواند به کاهش درد و پشتیبانی از مفصل آرنج کمک کند. 4. تغییرات در فعالیت‌های روزمره: اجتناب از فعالیت‌هایی که فشار زیادی بر آرنج وارد می‌کنند، می‌تواند به بهبود آرنج کمک کند. همچنین، انجام تمرینات تقویتی و انعطافی می‌تواند به بهبود وضعیت آرنج کمک کند. 5. مراجعه به پزشک: اگر درد و مشکلات آرنج شما پایدار است و با روش‌های خانگی بهبود نمی‌یابد، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق‌تر و درمان مناسب‌تر را دریافت کنید. در برخی موارد، ممکن است نیاز به فیزیوتراپی، داروها یا حتی جراحی داشته باشید.

رفرنسهای مقاله تشخیص آرنج تنیس بازان

Kurppa K et al. Tennis elbow: lateral elbow pain syndrome. Scand J Work Environ & Health 5 (1979); suppl. 3, 15-18.
Reynolds, G. Phys ed: an easy fix for tennis elbow? August 25, 2009: The New York Times, WELL Blog. http://well.blogs.nytimes.com/2009/08/25/phys-ed-an-easy-fix-for-tennis-elbow/?_r=0. Accessed December 29, 2014.
Nirschl RP. Elbow tendinosis/tennis elbow. Clin Sports Med 4 (1992); 11: 851-70. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14560549. Abstract accessed December 30, 2014.
American Academy of Orthopedic Surgeons. Tennis elbow (lateral epicondylitis). September 2009: OrthoInfo. http://orthoinfo.aaos.org/topic.cfm?topic=a00068. Accessed December 30, 2014.
Walrod, BJ. Lateral epicondylitis clinical presentation. June 13, 2014: Medscape. http://emedicine.medscape.com/article/96969-clinical#showall. Accessed December 29, 2014.
Almekinders, L, and Matava, M. Tennis elbow. Sports Tips. Rosemont, IL: American Orthopedic Society for Sports Medicine, 2008.
du Toit C et al. Diagnostic accuracy of power Doppler ultrasound in patients with chronic tennis elbow. Br J Sports Med 43 (2008); 872-876. doi: 10.1136/bjsm.2007.043901.