معیار‌های داوری بدنسازی شامل Mass (حجم عضلانی)، Definition (تعریف و تفکیک عضلات)، Proportion (تناسب اندام)، Symmetry (تقارن و همگنی اندام) و Stage Presence (نمایش صحنه) است،

Mass (حجم عضلانی): این معیار به اندازه و حجم عضلات اشاره دارد. بدنسازان باید حجم قابل توجهی از عضلات را داشته باشند به طوری که بدن آن‌ها به وضوح قوی و مرتبط به نظر برسد.

Definition (تعریف و تفکیک عضلات): این معیار به تفکیک و تعریف واضح عضلات و نمایان شدن جزئیات آن‌ها اشاره دارد. عضلات باید به طور واضح نمایان باشند و تفکیک بین آن‌ها روشن باشد.

Proportion (تناسب اندام): این معیار به تناسب مناسب بین ابعاد اندام‌های مختلف در بدن بدنساز اشاره دارد. بدنساز باید از نظر ابعاد و تناسب اندام‌ها، بدون اختلال و تفاوت بی‌ربط در اندام‌هایش ظاهر شود.

Symmetry (تقارن و همگنی اندام): این معیار به تقارن و همگنی اندام‌های بدن اشاره دارد. بدنساز باید اندازه، شکل و تقارن اندام‌های خود را به گونه‌ای داشته باشد که کاملاً همگن و تقارنی به نظر برسد.

Stage Presence (نمایش صحنه): این معیار به شیوه نمایش و ارایه بدنساز بر روی صحنه و نحوه ارتباط و استقامت او با مخاطبان اشاره دارد. بدنساز باید از نظر شخصیتی، اعتماد به نفس و توانایی نمایش خود بر روی صحنه قابل توجه باشد.

با وجود پیش‌زمینه‌ها و آمادگی‌های لازم، بدنسازی نیز ممکن است با برخی اشکالات بدنی همراه باشد که می‌تواند بر عملکرد و نمایش بدنساز تأثیر منفی بگذارد. برخی از اصلی‌ترین اشکالات بدنی در مسابقات بدنسازی شامل موارد زیر می‌شوند: 1. زنده بودن (ماندن): این شرایط تشخیص داده می‌شود هنگامی که بدنساز بطور کامل به اندازه‌های مشخص و تعیین شده توسط رقابت داوران نرسد. این می‌تواند به دلیل اضافه وزن (بودن یا نبودن)، عدم تقارن، عدم تناسب اندام‌ها و اشتباهات در نحوه تمرین و تنظیم‌های تغذیه باشد. 2. عدم تعریف و تفکیک عضلات: این اشکالات ممکن است به علت عدم تمرین مناسب، تغذیه نامناسب، وترانج روزهای رقابت یا تکنیک‌های غلط اجرایی باشد. این موارد می‌توانند باعث عدم نمایش جزئیات عضلات و تعریف آن‌ها شوند. 3. از دست دادن نسبتی اندام‌ها: عدم تناسب و تعادل بین اندام‌های مختلف بدن نیز یکی از اصلی‌ترین اشکالات بدنی در مسابقات بدنسازی است. 4. عدم تقارن و توازن: وجود هرگونه عدم توازن و تقارن در اندام‌ها، مانند حجم یکی از اندام‌ها بیش از حد یا عدم هماهنگی تعریف و تفکیک عضلات، می‌تواند محدودیت‌های جدی برای نمایش بدنساز ایجاد کند. 5. نفس‌گیری: این اشکالات ممکن است ناشی از عدم آمادگی مناسب، تنظیم تنفس نامناسب، وترانج رقابت یا استرس ناشی از مسابقه باشند که باعث عدم تمرکز، اختلال در عملکرد عضلات و در نهایت افزایش شدت استرس فیزیکی و عقلی می‌شود. دقت و تمرین مناسب، استفاده از راهنمایی‌های متخصصان بدنسازی و تغذیه، و حفظ سلامت جسمی و روانی می‌تواند کمک کننده به پیشگیری و حل این اشکالات بدنی در مسابقات بدنسازی باشد.

بهترین نوع بدن در مسابقات بدنسازی تحت تأثیر چند عامل ویژه است که شامل موارد زیر می‌شود: تعریف عضلات و تعادل: بدنسازها بهترین بدن‌ها آن های را دارا می باشند که عضلات آن ها به طور کامل تعریف شده و مشخص هستند. این شامل وجود ضخامت و تعریف در عضلات اندام‌های گوناگون بدن، از جمله شکم، پهلوها، شکم، پشت و دستهاست. تعادل و هماهنگی: بهترین بدن‌ها در مسابقات بدنسازی دارای تعادل و هماهنگی بین اندام‌ها و انواع عضلات هستند. این بدنسازها دارای اندام‌هایی با اندازه و حجم مناسب و تناسب مناسب با یکدیگر هستند. رشد عضلات: بدنسازها بهترین بدن‌ها دارای عضلات قوی، قدرتمند و ساختاری استوار هستند. این شامل افزایش حجم عضلات، تقویت عضلات اصلی و دستیابی به شکل بدن مورد نظر و ایده‌آل برای مسابقات می‌شود. کاهش دهنده چربی: بدن‌های بهترین در مسابقات بدنسازی دارای درصدهای کم چربی در بدن هستند. کاهش چربی و اندازه کمیت چربی در بدن می‌تواند عضلات را به خوبی نمایش دهد و خطوط تعریف شده عضلات را بیشتر به نمایش بگذارد. انعطاف پذیری: بهترین بدنسازها دارای انعطاف پذیری و قابلیت حرکت مناسب هستند. این قابلیت باعث می‌شود که آن‌ها بتوانند در تمرینات مختلف بدنسازی و اکتیویتی‌های مختلف شرکت کنند و عضلات و اندام‌های خود را به طور یکنواخت و تعادل‌دار تقویت کنند. استقامت: بهترین بدنسازها دارای استقامت بالا در تمرینات بدنسازی و رقابت‌های مسابقه‌ای هستند. این استقامت شامل توانایی ادامه و انجام تمرینات سنگین، حفظ انرژی و قدرت، و مقاومت در مواجهه با استرس‌ها و فشارهای مختلف است. به طور کلی، بهترین بدن در مسابقات بدنسازی باید دارای تعریف عضلات، تعادل و هماهنگی، رشد عضلات، کم‌دهنده چربی، انعطاف پذیری، و استقامت بالا باشد. این ویژگی‌ها با ترکیب مناسب تمرینات بدنسازی، تغذیه، استراحت و تمرینات کاردیو برای تحقق بدن مورد نظر و برتری در مسابقات بدنسازی اهمیت دارد.

مسابقات مستر المپیا یکی از مهمترین و معروفترین رقابت‌های بدنسازی در جهان است که سالانه برگزار می‌شود. در زیر، برخی از بهترین بدن‌های برنده مسابقات مستر المپیا در تاریخ آورده شده است: 1. رونی کولمن: 8 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1998-2005) 2. لی هانی: 6 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1991-1997) 3. دوریان یتز: 6 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1992-1997) 4. آرنولد شوارتزنگر: 7 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1970-1975, 1980) 5. جی کاتلر: 4 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (2006-2009) 6. سرج کان: 1 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (2003) 7. شون رودن: 8 بار قهرمان مستر المپیا (1984-1991) 8. لی پریست: 1 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1967) 9. جیمز هینز: 3 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1983, 1991, 1994) 10. فرانك زین مئیر: 2 بار قهرمان مسابقات مستر المپیا (1968, 1969) این بدنسازان از بزرگترین نام‌های تاریخ بدنسازی بوده و به دلیل برتری‌های خود در مسابقات مستر المپیا، به عنوان بهترین بدن‌های بدنسازی تاریخ شناخته شده‌اند.

یکی از مهمترین اشتباهات داوری در تاریخ مسابقات مستر المپیا، در سال 1980 روی داد. آن سال، در مسابقات مستر المپیا، آرنولد شوارتزنگر به عنوان قهرمان اعلام شد و این رقابت‌ها آخرین مسابقاتی بود که آرنولد در آن شرکت کرد. مورد جالب این است که این مسابقات به خاطر تحصیلات آرنولد شوارتزنگر در رشته کارگردانی بود و طبق انتظار او، از داورانی که یک روزه قبل از مسابقات متوجه فیلم آخر آرنولد در حال اکران شده بودند. این فیلم با شرکت آرنولد در مسابقات مصادفت کرده بود و این نکته موجب شد مردم و انتقادات عمیقی بر سر داوران آن مسابقات براندازد. این واقعه تبعاتی جدی داشت و باعث تأخیر چندین ساله‌ای در مجدد شروع مسابقات مستر المپیا شد. با این حال، این نکته مهم است که هر مسابقه‌ای ممکن است دچار خطا و اشتباه شود، اما مهمترین نکته اصولی پذیرفتن تصمیمات داوران و احترام به نتایج آن است.

در مسابقات مستر المپیا، تعداد داوران معمولا حدود 7 تا 9 نفر است. این داوران متخصص در زمینه بدنسازی و تمرینات ویژه بدنسازان هستند و وظیفه تخصصی آنها ارزیابی بدن‌های شرکت کنندگان و تصمیم‌گیری در مورد قهرمانی مسابقات می‌باشد. تعداد دقیق و تخصص دقیق داوران مسابقات مستر المپیا ممکن است بر حسب سال و موقعیت مسابقه متفاوت باشد، اما اعضای هیئت داوری ممکن است شامل بدنسازان حرفه‌ای سابق، مربیان و تحلیلگران حرفه‌ای بدنسازی باشند که بر اساس تجربه‌ها و دانش خود به ارزیابی شرکت کنندگان و اعلام پیروزی‌ها در مسابقه می‌پردازند. این داوران برخوردهای ظاهری شرکت‌کنندگان به عنوان تعیین کننده اصلی اعلام نتایج مسابقات و قهرمانان آن محسوب می‌شوند.