علائم پیچ خوردگی و کشیدگی مچ پا می تواند کاملاً مشابه باشد، اما برخی از تمایزات مهم وجود دارد. هر دو شامل درد موضعی، تورم مچ پا و بی‌ثباتی می‌شوند، اما محل و عوارض جانبی آن درد و بی‌ثباتی می‌تواند بسته به اینکه عضله یا رباط درگیر باشد متفاوت باشد.

برخی از افراد در مقایسه با دیگران در معرض خطر بیشتری برای ایجاد پیچ ​​خوردگی و کشیدگی مچ پا هستند. برخی از عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی هستند و بنابراین قابل پیشگیری هستند، در حالی که برخی دیگر به جنسیت و سن مرتبط هستند و بنابراین قابل پیشگیری نیستند. عوامل خطر برای ایجاد پیچ ​​خوردگی و کشیدگی مچ پا محدود به مواردی که عموما میدانیم نیست

پیچ خوردگی ها و کشیدگی های خفیف اغلب در خانه قابل درمان هستند، در حالی که موارد شدید ممکن است به نوعی بی حرکتی یا حتی جراحی برای ترمیم ساختارهای آسیب دیده نیاز داشته باشند. فرآیند تشخیصی برای کشیدگی یا پیچ خوردگی مچ پا معمولاً شامل معاینه فیزیکی و درجه بندی بر اساس شدت است. درجه بندی شدت کشیدگی و پیچ خوردگی مچ پا چند نوع است؟ پزشکان معمولاً هنگام تشخیص پیچ خوردگی و کشیدگی از یک سیستم درجه بندی سه مرحله ای پیروی می کنند ..

ماهیچه‌ها و رباط‌های مختلفی در مچ پا وجود دارد که به مچ پا قدرت، انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی می‌دهد. رباط ها نوعی بافت نرم هستند که بیشتر از کلاژن ساخته شده اند. رباط ها دارای عروق کم هستند ، به این معنی که جریان خون زیادی دریافت نمی کنند. این کمبود جریان خون باعث می شود رباط ها نسبت به سایر انواع بافت نرم دیرتر بهبود پیدا کنند. برخلاف تاندون ها که ماهیچه ها را به استخوان متصل می کنند، رباط ها استخوان ها را به استخوان های دیگر متصل می کنند

شکستگی های استرسی، که گاهی اوقات شکستگی های خط مو نامیده می شوند، اغلب در پاها رخ می دهند، زیرا این استخوان ها مسئولیت تحمل وزن را دارند. شکستگی‌های استرسی، ترک‌های کوچک و میکروسکوپی در استخوان هستند که زمانی رخ می‌دهند که استخوان قادر به تحمل بار یا وزنی که روی آن قرار می‌گیرد نباشد. شکستگی های ناشی از استرس پا اغلب به دلیل استفاده بیش از حد یا فعالیت های تکراری ایجاد می شود. به همین دلیل، شکستگی‌های استرسی معمولاً در ورزشکاران مانند دونده‌ها، بازیکنان فوتبال یا رقصندگان دیده می‌شود، اما در افراد عادی که فعالیت‌های روزانه خود را تغییر داده‌اند نیز می‌توانند دیده شوند.

رگ به رگ شدن و کشیدگی مچ پا دو آسیب شایع هستند که می توانند باعث درد قابل توجهی شوند. مفصل مچ پا شامل مجموعه ای از رباط ها، ماهیچه ها و تاندون های به هم پیوسته است که همگی می توانند در معرض کشیدگی یا کشیدگی حاد یا مزمن باشند. این طراحی پیچیده مچ پا، آن را به یک مفصل نسبتاً پایدار در مقایسه با سایر مفاصل بدن تبدیل می کند و این ثبات برای عملکرد آن ضروری است. مچ پا با هر قدم راه رفتن 1.5 برابر وزن بدن و در هنگام دویدن یا پریدن تا 8 برابر وزن بدن با هر قدم تحمل می کند.

درد در پشت مچ پا یا پایین ساق پا ممکن است نشانه مشکل تاندون آشیل باشد. ورزشکارانی که در ورزش های دوومیدانی، فوتبال، والیبال، سافت بال و راکت مانند تنیس شرکت می کنند، به ویژه در معرض خطر هستند. تاندون ها نوارهای بافت سختی هستند که ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می کنند. تاندون آشیل ماهیچه های گاستروکنمیوس و کف پا را به استخوان پاشنه پا یا پاشنه پا متصل می کند. یکی از طولانی ترین تاندون های بدن، تاندون آشیل برای راه رفتن و دویدن ضروری است و آن را مستعد ساییدگی و پارگی شدید می کند.

به جز در موارد پارگی حاد، افراد مبتلا به مشکلات تاندون آشیل معمولاً بدتر شدن تدریجی درد را تجربه می کنند. درد معمولاً ابتدا با فعالیت بدنی شدید مانند دویدن و ورزش ظاهر می شود و ممکن است تا زمانی که همراه با راه رفتن طبیعی باشد پیشرفت کند. در موارد شدید، درد ممکن است حتی در حالت استراحت نیز احساس شود.

این 7 عادت همان هایی است که من متوجه شده ام هر ورزشکار با انگیزه و موفقی که ملاقات کرده ام:
آنها اهداف روشنی را تعیین می کنند.
آنها در یک زمان تغییرات کوچک و پایدار ایجاد می کنند.
آنها با تمرینات خود سرگرم می شوند.
چشم انداز دارند.
آنها یک روال قبل از خواب دارند.
آنها آنچه را که واقعاً مهم است اولویت بندی می کنند.
صبر را تمرین می کنند.

سندستر به روانشناسی تکاملی اشاره می کند. کودکان با غریزه ریسک کردن در بازی به دنیا می آیند، زیرا یادگیری مذاکره با ریسک در رشد مهارت های بقا در طول سنین بسیار مهم بوده است. حیوانات جوان نیز مهارت های زندگی را از طریق بازی یاد می گیرند. در دوره‌ای دیگر، ما باید یاد می‌گرفتیم که از خطر فرار کنیم، از خود دفاع کنیم و گاهی مستقل باشیم. حتی امروزه، بزرگ شدن فرآیندی برای مدیریت ترس ها، محاسبه خطرات، آزمایش مرزهای فیزیکی و روانی و یادگیری تصمیم گیری صحیح است. با ریسک کردن در بازی، کودکان به طور موثر خود را تحت نوعی مواجهه درمانی قرار می دهند تا با مجبور کردن خود به انجام طیف وسیعی از فعالیت هایی که ترس را برمی انگیزد، بر ترس خود غلبه کنند.