معیارهای داوری بدنسازی که شامل Mass (حجم عضلانی)، Definition (تعریف و تفکیک عضلات)، Proportion (تناسب اندام)، Symmetry (تقارن و همگنی اندام) و Stage Presence (نمایش صحنه) است

معیارهای داوری بدنسازی که شامل Mass (حجم عضلانی)، Definition (تعریف و تفکیک عضلات)، Proportion (تناسب اندام)، Symmetry (تقارن و همگنی اندام) و Stage Presence (نمایش صحنه) است

معیارهای داوری بدنسازی که شامل Mass (حجم عضلانی)، Definition (تعریف و تفکیک عضلات)، Proportion (تناسب اندام)، Symmetry (تقارن و همگنی اندام) و Stage Presence (نمایش صحنه) است، به فارسی معانی زیر را دارند:
1. Mass (حجم عضلانی): این معیار به اندازه و حجم عضلات اشاره دارد. بدنسازان باید حجم قابل توجهی از عضلات را داشته باشند به طوری که بدن آنها به وضوح قوی و مرتبط به نظر برسد.
2. Definition (تعریف و تفکیک عضلات): این معیار به تفکیک و تعریف واضح عضلات و نمایان شدن جزئیات آنها اشاره دارد. عضلات باید به طور واضح نمایان باشند و تفکیک بین آنها روشن باشد.
3. Proportion (تناسب اندام): این معیار به تناسب مناسب بین ابعاد اندامهای مختلف در بدن بدنساز اشاره دارد. بدنساز باید از نظر ابعاد و تناسب اندامها، بدون اختلال و تفاوت بیربط در اندامهایش ظاهر شود.
4. Symmetry (تقارن و همگنی اندام): این معیار به تقارن و همگنی اندامهای بدن اشاره دارد. بدنساز باید اندازه، شکل و تقارن اندامهای خود را به گونهای داشته باشد که کاملاً همگن و تقارنی به نظر برسد.
5. Stage Presence (نمایش صحنه): این معیار به شیوه نمایش و ارایه بدنساز بر روی صحنه و نحوه ارتباط و استقامت او با مخاطبان اشاره دارد. بدنساز باید از نظر شخصیتی، اعتماد به نفس و توانایی نمایش خود بر روی صحنه قابل توجه باشد.

جدول کامل استروئیدهای آنابولیک آندروژنیک با آشنایی دقیق نوع دارو میزان مصرف و دوز با اثرات و عوارض ممکن.

ورزشکاران اغلب به طور همزمان از استروئیدهای آنابولیک مختلف استفاده می کنند که معمولاً به آن “انباشته کردن” می گویند. ورزشکاران اغلب با دوز پایین یک ترکیب خاص شروع می کنند و سپس دوز را همراه با تعداد ترکیبات افزایش می دهند تا زمانی که به حداکثر میزان مصرف برسند. پس از اوج گیری، دوزها و ترکیبات به تدریج کاهش می یابد یا “مخروطی” می شود. یک چرخه معمولاً 6 تا 16 هفته طول می کشد و ممکن است در طول دوران حرفه ای ورزشکار تکرار شود (کلینر، بازار، و لیچفورد، 1990؛ بالون، هورویتز، و فیتزسیمونز، 1992؛ کلینر، کالابرز، فیلدر، نایتو، اسکیبینسکی، 1989).

هیکسون (1990) به برنامه غذایی و آمادگی های قبل از مسابقه یک بدنساز مرد قبل از مسابقه نگاه کرد. وزن آزمودنی 6 روز در هفته تمرین می کرد و بیشتر این روزها شامل دوچرخه سواری و دویدن بود. استروئیدهای آنابولیک، HCG و داروهای ادرارآور در هفته های 1 تا 3 مطالعه به صورت خودسرانه تجویز شدند.

بدنسازان رقابتی بر اساس اندازه عضلانی، شکل، تعریف، تراکم، نسبت و نمایش بصری مورد قضاوت قرار می گیرند (فدراسیون بین المللی بدنسازان، 1987). بدنسازان معمولاً برای اندازه عضلانی در طول فصل خارج از فصل تمرین می کنند و چند هفته یا ماه قبل از مسابقه چربی بدن را کاهش می دهند.

شما می توانید با دوچرخه سواری در جاده، دوچرخه سواری در کوهستان در مسیرها، یا شرکت در کلاس های اسپین در باشگاه بدنسازی، تعداد زیادی کالری بسوزانید. دوچرخه سواری همراه با سوزاندن کالری و کمک به حفظ وزن سالم، فواید سلامتی بسیاری از جمله کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و دیابت دارد. به علاوه، دوچرخه سواری به عنوان یک فعالیت کم تاثیر در نظر گرفته می شود، به این معنی که نسبت به دویدن یا ورزش هایی که شامل پریدن است، روی مفاصل شما ملایم تر است. این امر خطر آسیب دیدگی یا فشار غیرضروری به مفاصل شما را کاهش می دهد.

گاهی اوقات از AjBW به جای وزن واقعی فرد استفاده می شود زیرا بافت چربی یا بافت چربی نسبت به بافت عضلانی بدون چربی میزان متابولیسم پایین تری دارد. بنابراین، استفاده از وزن واقعی بدن این امکان را دارد که نیاز به کالری در این جمعیت را بیش از حد برآورد کند. حتی اگر منطقی پشت استفاده از AjBW وجود دارد، مهم است که توجه داشته باشید که برخی از ناهماهنگیها در تحقیقات در مورد اینکه آیا کالری مورد نیاز باید با استفاده از وزن واقعی بدن برآورد شود یا خیر، وجود دارد.

همانند بزرگسالان، استفاده از BMI به عنوان نشانگر سلامت دارای محدودیت هایی است. هنگام تفسیر BMI در کودکان، نگاه کردن به روند رشد کودک ممکن است سودمندتر از نگاه ساده به محدوده صدکی باشد که BMI آنها در آن قرار دارد. بر اساس تفاسیر سنتی، کودکی که BMI آن 95 درصد است چاق محسوب می شود. با این حال، به گفته الین ساتر، اگر کودک به طور مداوم در سطح 95 درصد رشد کرده باشد، این نشان دهنده مشکلی نیست که مداخله را ضروری می کند.

کالری مورد نیاز روزانه یک اندازه برای همه نیست. هر فردی نه تنها بر اساس متابولیسم استراحت و سطح فعالیت، بلکه بر اساس تناسب اندام، اهداف وزنی، هورمون ها و تاریخچه رژیم غذایی، نیازهای غذایی خاصی خواهد داشت. برای کمک به تعیین برنامه غذایی مناسب یا نیازهای فردی شما، بهتر است با یک متخصص تغذیه همکاری کنید.