مرجع تغذیه و مکمل

رژیم غذایی خوردن شهودی یک استراتژی غذایی است که شامل استفاده از نشانه های فیزیولوژیکی گرسنگی و سیری بدن، بر خلاف نشانه های احساسی یا اجتماعی، برای هدایت دریافت غذا است.

رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) اغلب برای بارداری و کودکان و سلامت روده استفاده می شود. رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) یک رژیم غذایی حذفی است که در اوایل دهه 1900 برای درمان بیماری سلیاک ایجاد شد اما در دهه 1990 به عنوان یک رژیم درمانی برای بیماری التهابی روده (IBD) محبوب شد. شواهد محدود و با کیفیت پایین حاکی از آن است که به همان اندازه رژیم غذایی مدیترانه ای یا رژیم غذایی کامل، علائم را بهبود می بخشد.

رژیم غذایی سندرم روده و روانشناسی (GAPS) اغلب برای سلامت مغز و سلامت روده استفاده می شود. یک رژیم غذایی حذف چند مرحله ای است که توسط پزشک برای درمان اختلال طیف اوتیسم (ASD) پسرش ایجاد شده است. رژیم بر اساس این تئوری است که غذاهای خاص باعث ایجاد میکروبیوم روده نامتعادل یا “نشت روده” و اختلالات خلقی می شوند. علیرغم گزارش های حکایتی در مورد بهبود رژیم غذایی، هرگز به طور رسمی مورد تحقیق قرار نگرفته است.

رژیم پروتکل خود ایمنی (AIP) اغلب برای بیماری خود ایمنی استفاده می شود. این رژیم توسعه رژیم پارینه سنگی – یک رژیم غذایی حذف چند مرحله ای است که برای کاهش علائم بیماری های خود ایمنی استفاده می شود. این بر اساس این تئوری است که غذاهای خاص باعث التهاب یا ایجاد یک میکروبیوم روده نامتعادل می شوند. چند مطالعه بدون برچسب و کنترل نشده حاکی از بهبود کیفیت زندگی، فعالیت بیماری IBD و نشانگرهای التهابی است، اما تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

16:8 روزه متناوب اغلب برای کاهش چربی استفاده می شود. پروتکل 16:8 نوعی روزه داری متناوب است (که در ادبیات علمی به عنوان غذا خوردن با محدودیت زمانی شناخته می شود) که شامل پرهیز از کالری به مدت 16 ساعت در روز و سپس غذا خوردن در یک بازه زمانی 8 ساعته است. پنجره غذا خوردن می تواند در هر نقطه ای از روز رخ دهد، اما بسیاری از مردم بین ساعت 12 بعد از ظهر تا 8 شب غذا خوردن را انتخاب می کنند.

نرخ متابولیسم در حالت استراحت (RMR) و نرخ متابولیسم پایه (BMR) اغلب به جای یکدیگر برای تعیین میزان انرژی مصرفی بدن در حالت استراحت استفاده می شوند. این مقادیر معمولاً مترادف هستند، اما بسیار کمی متفاوت هستند. میزان متابولیسم پایه مقدار انرژی مورد نیاز در طول استراحت کامل جسمی، ذهنی و گوارشی است. این مقدار انرژی مورد نیاز بر حسب کالری اندازه گیری می شود.

اگرچه عوامل زیادی وجود دارد که بر کاهش وزن تأثیر می گذارد، اما یکی از مهم ترین آنها کالری مصرفی شماست. به طور کلی، اگر در تلاش برای کاهش وزن هستید، باید کالری کمتری نسبت به کالری که می سوزانید مصرف کنید. با اندازه گیری TDEE خود، تخمین معقولی از میزان کالری مصرفی در روز برای حفظ کسری کالری خواهید داشت.

رژیم کتوژنیک اغلب برای کاهش چربی استفاده می شود. رژیم کتوژنیک مصرف کربوهیدرات را محدود می کند و باعث افزایش مصرف چربی با مقدار متوسط ​​پروتئین می شود. کربوهیدرات ها معمولاً به 50 گرم در روز محدود می شوند. برای کمک به کاهش وزن، کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت و به عنوان مکملی برای صرع مقاوم به درمان استفاده شده است.

وزنه برداری که اغلب با افزایش قدرت و توده عضلانی بدون چربی همراه است، یک تمرین کالری سوزی موثر است. چه در حال انجام لیفت های ترکیبی، مانند اسکات و ددلیفت باشید، یا با تمرینات ایزوله، گروه های عضلانی خاصی را هدف قرار دهید، انرژی صرف می شود.
اما چگونه کالری سوزی دقیق را از جلسات تمرین قدرتی خود تعیین کنید؟

1،3-DMAA (1،3-Dimethylamylamine) یک محرک عصبی با ساختاری شبیه افدرین و آدرنالین است که به عنوان یک محرک قبل از تمرین استفاده شده است. اطلاعات زیادی در مورد مکمل 1,3-DMAA در دسترس نیست و دیگر معمولاً به عنوان مکمل فروخته نمی شود.