رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) اغلب برای بارداری و کودکان و سلامت روده استفاده می شود. رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) یک رژیم غذایی حذفی است که در اوایل دهه 1900 برای درمان بیماری سلیاک ایجاد شد اما در دهه 1990 به عنوان یک رژیم درمانی برای بیماری التهابی روده (IBD) محبوب شد. شواهد محدود و با کیفیت پایین حاکی از آن است که به همان اندازه رژیم غذایی مدیترانه ای یا رژیم غذایی کامل، علائم را بهبود می بخشد.

رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) چیست؟

در دهه 1920، محققان هنوز علت بیماری سلیاک (CD) را تعیین نکرده بودند، و پزشکانی که رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) را در سال 1924 ایجاد کردند، به “نظریه گلوتن” اخیرا پیشنهاد شده، که پروتئین گندم به نام گلوتن را دخیل می کند، تردید داشتند. در عوض، آنها حدس زدند که افراد مبتلا به CD نسبت به تمام قندهای دی ساکاریدی و پلی ساکاریدی عدم تحمل دارند [1] .

بر اساس این نظریه، SCD عمدتاً شامل موز رسیده و کازئینات کلسیم بود که – به گفته سیدنی وی هاس، MD – به دلیل محتوای کم دی و پلی ساکارید آنها قابل تحمل بود و کالری و پروتئین کافی را برای درمان وزن مرتبط با CD فراهم می کرد. ضرر – زیان. برخی از غذاها را می‌توان به تدریج معرفی کرد، که تحمل آن عمدتاً توسط عادات روده نشان داده می‌شود. در نظر گرفته شده بود که این رژیم 12 ماه طول بکشد، در این مرحله کربوهیدرات های حذف شده می توانند به تدریج دوباره وارد شوند. از اواسط دهه 1920 تا اواسط دهه 1950، دکتر هاس و همکارش (دکتر هاس دیگر – پسرش مریل پی.) حدود 800 بیمار مبتلا به SCD را درمان کردند. [2]

این رژیم در دهه 1990 توسط الین گوتشال، یک بیوشیمیدان (و ظاهراً مادر یکی از بیماران سیدنی هاس) مجدداً محبوب شد. پس از اینکه دخترش مبتلا به CD تشخیص داده شد، گوتشال کتابی در مورد SCD نوشت و ادعا کرد که می تواند CD و همچنین سایر بیماری ها مانند IBD، دیورتیکولیت و اختلال طیف اوتیسم (ASD) را درمان کند. با این حال، این ادعاها ثابت نشده است. [3]

کدام غذاها در رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) مجاز و حذف شده اند؟

علاوه بر موز و شیر کم لاکتوز، مقادیر متوسطی از چربی و پروتئین و همچنین عسل مجاز بود، اما باید از شکر سفره اجتناب شود. اگرچه میوه‌های دیگر را می‌توان بعدا معرفی کرد، اما تصور می‌شد که اگر خیلی زود مصرف شوند، می‌توانند اسهال را بدتر کنند. پس از رفع اسهال، تخم مرغ و سبزیجات قرار بود به تدریج مصرف شوند. سیب زمینی، ذرت، برنج، گندم، چاودار، شکر سفره، شربت ذرت و شیر کامل – اگرچه خامه ترش نیست – به طور دائم حذف شدند. نشریات اولیه گزارش کردند که اکثر کودکان پس از 12 تا 18 ماه رژیم غذایی، نشاسته را تحمل می کنند و بیماران می توانند تا زمانی که علائم آنها عود نمی کند، به رژیم غذایی عادی برگردند. [2]

در نسخه رژیم غذایی Gotschall، اکثر میوه ها و سبزیجات تازه، حبوبات خاص، گوشت های فرآوری نشده، محصولات لبنی کم لاکتوز و عسل مجاز هستند. سیب زمینی، سیب زمینی، میوه ها و سبزیجات کنسرو شده، شیر و غذاهای فرآوری شده مستثنی هستند. [4]

رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) چقدر موثر است؟

علیرغم گزارش‌های حکایتی متعدد از بهبود بیماری کرون ، ASD و التهاب، بیشتر تحقیقات SCD از داده‌های مشاهده‌ای و مطالعات موردی حاصل می‌شود . تحقیقات اولیه با استفاده از مطالعات موردی و بررسی های گذشته نگر نتوانستند داده های رژیم غذایی را جمع آوری کنند و بسیاری از بیماران نیز برای مدیریت IBD خود دارو مصرف می کردند. اکثر بیماران گزارش دادند که گهگاه غذاهای محدود شده می خوردند – یا حتی دوباره آنها را به طور کامل معرفی می کردند – اما اکثریت نیز گزارش دادند که علائم آنها پس از اجرای SCD بهبود یافته است.

یک مطالعه آینده‌نگر کودکان را تا یک سال پس از شروع SCD دنبال کرد و محققان بهبود پوشش روده را در برخی از شرکت‌کنندگان مشاهده کردند، اما برخی دیگر بهبود نیافتند و حتی برخی بدتر شدند. در همان سال، یک مطالعه گذشته نگر کوچک هیچ نشانه ای از بهبود مخاطی (درمان داخلی ترین لایه روده) در کودکانی که گزارش شده بود از SCD استفاده می کردند، پیدا نکرد. بررسی نمودار گذشته نگر بیمارانی که SCD را دنبال می کنند نشان می دهد که اجرای دقیق رژیم غذایی با بهبود علائم همراه است، اما آنها همچنین مشکلی را که بیماران در پایبندی به رژیم تجربه می کنند برجسته می کنند.

SCD و سایر رژیم‌های غذایی محدودکننده به‌عنوان درمان ASD پیشنهاد شده‌اند، علی‌رغم فقدان شواهد تأییدکننده از کارآزمایی‌های کنترل‌شده با دارونما. تحقیقات در مورد SCD در ASD در حال حاضر محدود به یک مطالعه موردی 16 هفته ای و یک نظرسنجی آنلاین است که بر روی 256 مراقب از کودکان مبتلا به ASD انجام شده است.

با کمال تعجب، علی‌رغم کمبود شواهدی که از استفاده از SCD در کودکان مبتلا به ASD حمایت می‌کند، نیمی از مراقبان گزارش دادند که پس از توصیه یک پزشک، رژیم غذایی کودکان خود را شروع کرده‌اند. علاوه بر این، 40 درصد گزارش دادند که از متخصصان تغذیه یا متخصصان تغذیه آموزش دیده در کاربرد SCD راهنمایی دریافت کرده اند. مراقبان گزارش کردند که کودکان مبتلا به SCD را به طور متوسط ​​در حدود 5 سال و نیم شروع کرده و آن را به طور متوسط ​​2.7 سال دنبال می کنند. قبل از SCD، 64 درصد از کودکان از رژیم‌های بدون گلوتن و کازئین پیروی می‌کردند (که به طور گسترده‌تری مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و در حال حاضر بی‌اثر به نظر می‌رسند.) [5]

اکثریت بزرگی از مراقبان بهبودی در درد شکم، یبوست، اسهال و تنوع غذا و همچنین رفتار آسیب‌رسان به خود، تحریک‌پذیری، اضطراب، آموزش توالت رفتن و مهارت‌های زبانی پس از اجرای SCD گزارش کردند. با این حال، پرسشنامه مورد استفاده در این مطالعه برای تحقیق اعتبار سنجی نشده است. داده های دریافت رژیم غذایی هرگز جمع آوری نشد. و یافته ها برای استفاده از داروها، زمان صرف شده برای SCD یا وجود IBD در برخی از کودکان کنترل نشد. به همین ترتیب، کودک در مطالعه موردی 16 هفته ای نیز بهبود یافت، اما محققان نمی توانند توضیحات دیگری را برای تغییرات رد کنند.

یک مطالعه اکتشافی، برچسب باز، 22 کودک مبتلا به آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان (از علت ناشناخته) را به مدت 4 هفته بدون گروه کنترل به SCD اختصاص داد. میزان ترک تحصیل نیز در این مورد بالا بود و تنها 15 کودک مداخله را تکمیل کردند. آنها بهبودهایی را در سفتی صبحگاهی، درد و عملکرد فیزیکی گزارش کردند و چندین پروتئین التهابی آنها تا پایان کارآزمایی کاهش یافت. اسید چرب بوتیرات با زنجیره کوتاه نیز افزایش یافته است که برای عملکرد روده بزرگ مفید است.

تاکنون فقط دو کارآزمایی تصادفی شده (RCT) بر روی افراد مبتلا به بیماری کرون انجام شده است. اگرچه یافته‌های اولیه بهبود در برخی از نشانگرهای التهاب را نشان می‌دهند، فقدان RCT با کیفیت، تعیین اثربخشی SCD را دشوار می‌کند. [4] [1]

در یک RCT 12 هفته ای که نزدیک به 200 شرکت کننده مبتلا به بیماری کرون خفیف تا متوسط ​​را ثبت کرد، محققان اثرات SCD و رژیم غذایی مدیترانه ای (MD) را مقایسه کردند. هر دو گروه میوه و سبزیجات بیشتری خوردند و بهبودی در خستگی، درد، کیفیت خواب و انزوای اجتماعی را گزارش کردند. اگرچه هر دو گروه میزان بهبودی مشابهی (کاهش یا از بین رفتن کامل) علائم (46.5٪ در SCD و 43.5٪ در MD) را گزارش کردند، اما نشانگرهای التهابی روده ای و سیستمیک آنها پس از هر یک از رژیم های غذایی تغییری نکرد. با توجه به اثرات مشابه این رژیم‌ها، محققان به این نتیجه رسیدند که MD ممکن است مداخله‌ای برتر باشد، زیرا پیروی از آن آسان‌تر است. این مطالعه نرخ بالای ترک تحصیل را تجربه کرد (30 شرکت‌کننده از گروه MD و 35 از گروه SCD)، و شرکت‌کنندگان گزارش دادند که بعید است به مدت بیش از 6 هفته به رژیم غذایی محدودکننده پایبند باشند.

کارآزمایی 12 هفته‌ای دیگر 18 بیمار کودک مبتلا به بیماری کرون فعال را به‌طور تصادفی به یک SCD شدید، SCD اصلاح شده (که شامل جو و برنج می‌شد) یا رژیم غذایی کامل (که فقط گندم، ذرت، شکر، شیر و افزودنی‌های غذایی را حذف کرد) انتخاب کرد. . در این مطالعه نیز نرخ ترک تحصیل بالا بود. فقط 10 نفر از شرکت کنندگان آن را تکمیل کردند. اما محققان گزارش دادند که هر 10 نفر به بهبودی بالینی و کاهش التهاب روده و سیستمیک دست یافتند. [1]

SCD موثرتر از MD یا رژیم غذایی کامل برای افراد مبتلا به بیماری کرون نیست. SCD در حال حاضر یک مداخله علمی برای ASD نیست و تحقیقات بیشتری برای تعیین اثربخشی آن در آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان مورد نیاز است. از آنجایی که شرکت کنندگان در مورد تغییرات رژیم غذایی خود می دانستند و هیچ یک از این مطالعات شامل یک گروه کنترل نمی شد، نتایج می توانست تحت تاثیر اثر دارونما و سایر تغییرات مرتبط با رژیم غذایی جدید باشد.

اگرچه Haases عمداً گلوتن را محدود نکردند (یا حتی معتقد بودند که در CD نقشی دارد)، آنها به طور تصادفی آن را با حذف غلات از رژیم غذایی بیماران خود حذف کردند. این رژیم غذایی اولیه بدون گلوتن می توانست برای بیماران مبتلا به CD موثر باشد، اما آزمایشات بالینی رسمی هرگز انجام نشد. از آنجایی که SCD غلات و غذاهای نشاسته ای خاص را حذف می کند، ممکن است محتوای FODMAP (الیگوساکاریدهای قابل تخمیر، دی ساکاریدها، مونوساکاریدها و پلی ال ها – کربوهیدرات هایی که در روده کوچک جذب ضعیفی دارند) را نیز کاهش دهد، که می تواند بخشی از دستگاه گوارش (GI) را توضیح دهد. بهبودها با این حال، محتوای FODMAP رژیم غذایی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

شواهد محدود و با کیفیت پایین نشان می دهد که SCD به اندازه رژیم غذایی مدیترانه ای برای بهبود علائم بیماری کرون موثر است، اما در حال حاضر یک مداخله علمی پشتیبانی شده برای اختلال طیف اوتیسم نیست.

اشکالات رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) چیست؟

افراد مبتلا به IBD ممکن است در حال حاضر به دلیل کاهش جذب مواد مغذی و محدودیت های غذایی در معرض خطر سوء تغذیه قرار داشته باشند، در حالی که کودکان مبتلا به ASD ممکن است به دلیل ترجیحات غذایی بسیار انتخابی در معرض خطر بیشتری باشند . [6] رژیم‌های غذایی محدود، مانند SCD، می‌تواند با کاهش گزینه‌های غذایی آن‌ها را تشدید کند.

یک مطالعه کوچک و آینده نگر در کودکان مبتلا به IBD خفیف یا متوسط، سوابق غذایی 3 روزه آنها را برای تعیین محتوای تغذیه ای SCD تجزیه و تحلیل کرد. اگرچه نیازهای انرژی آنها برآورده می شد، اما بیشتر دریافت کلسیم و ویتامین D کودکان بسیار کمتر از RDA بود، بنابراین محققان اهمیت مصرف مکمل را در حین پیروی از SCD اذعان کردند. [7]

حفظ رژیم نیز ممکن است سخت باشد. بسیاری از شرکت کنندگان مطالعه را رها کردند یا در پایبندی به رژیم غذایی مشکل داشتند. نرخ ترک تحصیل در RCT ها از حدود 20 تا 40 درصد متغیر بود و مراقبان مورد بررسی گزارش کردند که 6 تا 9 ساعت در هفته را صرف تهیه غذا برای SCD کودکان می کنند. [5]

نام های دیگر رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) چیست؟

توجه داشته باشید که رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD) همچنین به عنوان:

• SCD

رفرنسهای رژیم غذایی با کربوهیدرات خاص (SCD)