آشواگاندا (Withania somnifera)، همچنین به عنوان جینسنگ هندی شناخته می شود، گیاهی است که در آیورودا، طب سنتی هند استفاده می شود. ریشه آن بوی اسبی دارد و گفته می شود که قدرت و قدرت اسب را می دهد. در زبان سانسکریت آشوا به معنای اسب و گاندا به معنای بو است.(8) قسمت های مختلفی از گیاه استفاده می شود، اما رایج ترین شکل مکمل آن عصاره ریشه آن است. استفاده از آن به عنوان بخشی از سیستم آیورودا معمولاً شامل چیزی بیش از صرف گیاه دارویی به تنهایی نیست. آشواگاندا به عنوان یک آداپتوژن طبقه بندی می شود، به این معنی که ادعا می شود انعطاف پذیری بدن را در برابر استرس افزایش می دهد. مطالعات کشت سلولی و جوندگان نشان می دهد که آشواگاندا ممکن است طیف گسترده ای از مزایای سلامتی را ارائه دهد، (9) (10) اما شواهد در مطالعات انسانی تاکنون بسته به وضعیت سلامت و جمعیت مورد علاقه متفاوت بوده است. (11) (12) (13) (14) (15) (6)

Withania somnifera (از خانواده Solanaceae) یک گیاه دارویی بسیار معتبر در آیورودا است و بیشتر به نام آشواگاندا شناخته می شود، اگرچه نام های رایج دیگر عبارتند از: پادشاه آیورودا، (53) (54) جینسنگ هندی (غیر مرتبط با جینسنگ Panax). و گیلاس زمستانی.(55) این گیاه در طب آیورودا به عنوان راسایانا طبقه بندی می شود که نشان می دهد این گیاه توانایی تأثیرگذاری بر سلامت، تندرستی و سرزندگی را دارد. همچنین به عنوان bhalya (افزایش قدرت) و vajikara (افرودیزیاک) طبقه بندی می شود.(56) در اصطلاح امروزی به دلایل مشابه به آن آداپتوژن می گویند.(57) فراتر از این موارد، به طور سنتی به عنوان یک مسکن، قابض، ضد اسپاسم و محرک سیستم ایمنی استفاده می‌شود و در عین حال برای درمان التهاب، سرطان، استرس، خستگی، دیابت و عوارض قلبی عروقی استفاده می‌شود. (58) (59) خواص سازگاری آشواگاندا برای درمان افراد مبتلا به بی خوابی، ناتوانی و خستگی عصبی ناشی از استرس مورد تاکید قرار گرفته است. (60) همچنین گزارش شده است که آشواگاندا دارای خواص محرک ایمنی است که ممکن است به کاهش اثرات منفی استرس بر سیستم ایمنی کمک کند.(60)

آشواگاندا بیشتر به دلیل اثرات ضد اضطراب (ضد اضطراب) و کاهش استرس آن شناخته شده است. (16) (17) (18) (19) (20) همچنین به نظر می رسد که سطح کورتیزول را کاهش می دهد. (8) (21) (18) (19) (22) (20) علاوه بر این، شواهد رو به رشدی از اثربخشی آشواگاندا برای بهبود کل زمان خواب و کیفیت خواب در افراد با و بدون بی خوابی حمایت می کند. (5) از آنجایی که پاسخ استرس طیف وسیعی از اثرات را بر بدن انسان دارد، ممکن است این عمل از جایی نشأت گرفته باشد که شهرت آشواگاندا به عنوان «درمان همه» است. حمایت فزاینده ای برای استفاده از آشواگاندا در شرایط سلامتی که معمولاً تحت تأثیر یک پاسخ استرس مزمن قرار دارند، وجود دارد. (23) تحقیقات آشواگاندا در بهبود عملکرد قلبی-تنفسی و اسکلتی عضلانی هم برای ورزشکاران و هم برای غیرورزشکاران امیدوارکننده بوده است. (24) (25) (26) (27) (28) (15) (6) به طور مشابه، آشواگاندا همچنین ممکن است سلامت ایمنی، سلامت زنان، سلامت مردان و سلامت جنسی را بهبود بخشد. متأسفانه به دلیل ناهماهنگی در تحقیق، نتیجه گیری مستقیم دشوار بوده است. (29) (4) (30) (31) (32) (33) (7) (34)

به نظر می رسد آشواگاندا ایمن باشد، اما تحقیقات طولانی مدت بیشتری به طور خاص برای ارزیابی ایمنی آن مورد نیاز است. آشواگاندا ممکن است برای برخی افراد باعث خواب آلودگی خفیف و آرام بخش شود. (35) (36) (10) (37) برخی گزارش‌های موردی نشان داده‌اند که عوارض جانبی مانند راش یا اختلال در تنظیم تیروئید ممکن است با استفاده از آشواگاندا رخ دهد، اما این مورد هنوز توسط مطالعات ایمنی با نمونه‌های بزرگ‌تر مشاهده نشده است. با توجه به وقوع نادر سمیت کبدی با استفاده از آشواگاندا، اما به طور مشابه، سمیت در کارآزمایی‌های ایمنی بالینی مشاهده نشده است. در گزارش‌ها، مسمومیت کبدی معمولاً طی 2 تا 12 هفته پس از مصرف آشواگاندا گزارش شد و عملکرد کبد در همه موارد به جز یک مورد پس از حمایت پزشکی و قطع مصرف آشواگاندا به حالت عادی بازگشت. (40) (41) (42) (43) (44) (45) یک مطالعه آزمایشگاهی نشان داد که ویتانون (یک نوع ویانولید در آشواگاندا)، ممکن است اثرات سمی در زمینه سطوح پایین آنتی اکسیدان سلولی گلوتاتیون داشته باشد. GSH) که در سم زدایی داروها نقش دارد. (46) با این حال، این تحقیق به دور از قطعیت است و مکانیسم های زیربنایی این اثر نامطلوب احتمالی نامشخص است.

آشواگاندا حاوی ترکیبات فعال زیستی متعددی از جمله آلکالوئیدها، فلاونوئیدها، گلیکوزیدها، استروئیدها و لاکتون های استروئیدی است. (10) در داخل لاکتون‌های استروئیدی، آنولیدها وجود دارند که مسئول بیشتر فواید گیاه هستند. یک نظریه رایج که برای توضیح اثرات آشواگاندا در انسان ارائه شده است، شامل تأثیر این گیاه بر محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) است که با توانایی آن در تأثیرگذاری بر سطوح کورتیزول مشهود است. (47) شواهد کنونی در مورد اثرات آشواگاندا در انسان تمایل به دخالت در محور HPA دارد. اکثر مطالعات مرتبط بر استرس و شرایط مرتبط با استرس تمرکز دارند که اغلب با کورتیزول، سایر هورمون‌های عصبی غدد درون‌ریز و انتقال‌دهنده‌های عصبی مرتبط هستند. تحقیقات زیادی به درک توانایی آشواگاندا برای کاهش اثرات استرس سالم و مضر اختصاص داده شده است، که به نوبه خود می تواند بر سایر پیامدها و یا وضعیت های سلامتی تأثیر بگذارد. اضطراب، افسردگی، باروری، چاقی، خواب، ریکاوری ورزش، سلامت سیستم ایمنی و شناخت تنها چند نمونه هستند. پاسخ استرس HPA همچنین ممکن است برخی از نتایج متنوعی را که در بدنه شواهد مشاهده می شود توضیح دهد. این واریانس می‌تواند نتیجه تأثیر آشواگاندا بر محور HPA در افراد مختلف باشد. همچنین ممکن است به دلیل رابطه پیچیده بین استرس و شرایط سلامتی باشد. اگر استرس عامل تشدید کننده وضعیت سلامت منفی نباشد، آشواگاندا نیز ممکن است درمان موثری برای آن نباشد. قوی ترین شواهد تا به امروز نشان می دهد که آشواگاندا دارای اثرات کاهش کورتیزول و کورتیکواستروئید است. (47) (8) (21) (18) (20) (22) (19) (48) (49) (50) در مطالعاتی که کورتیزول کاهش یافته بود، نتایج دیگری مانند اضطراب، مدیریت وزن، باروری، شناخت خواب و/یا کیفیت زندگی نیز بهبودهایی را نشان داده است. (22) (19) (49) (21) (48) (8) (18) (20)

توجه داشته باشید که آشواگاندا به نام های زیر نیز شناخته می شود: ویتانیا سومنیفرا جینسینگ هندی بوی اسب گیلاس زمستانی دونال Solanaceae آشواگاندا را نباید با موارد زیر اشتباه گرفت: Withania coagulans (گیاه مختلف) جینسینگ پاناکس (گیاه مختلف)

سلب مسئولیت پزشکی مطالعات روی آشواگاندا از دوزهای روزانه 120 تا 5000 میلی گرم از عصاره ریشه استفاده شده است. رایج ترین پروتکل دوز 600 میلی گرم در روز است که به دو دوز تقسیم می شود که یکی در صبح با صبحانه و دیگری در عصر مصرف می شود. از آنجایی که ویتانولیدها جزء فعال اصلی آشواگاندا در نظر گرفته می شوند، برخی از عصاره ها به گونه ای استاندارد شده اند که حاوی مقدار معینی یا حداقلی باشند. کارآزمایی‌های بالینی از عصاره‌های استاندارد شده حاوی 1.5% تا 35% با آنولید، (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) استفاده کرده‌اند، اما بسیاری از مطالعات این اطلاعات و میزان بهینه را فاش نمی‌کنند. با آنولیدها هنوز مشخص نیست. توجه داشته باشید که در حالی که مطالعات ممکن است از عصاره های استاندارد یا فرمول های اختصاصی استفاده کنند، تغییرات در روش های استخراج، فرمولاسیون یا ترکیب می تواند بر پاسخ فیزیولوژیکی تأثیر بگذارد. شواهد نشان می دهد که 600 میلی گرم در روز نسبت به دوزهای پایین تر برای بهبود خواب بهتر است. (5) به طور مشابه، 600 تا 1000 میلی گرم در روز ممکن است برای ورزشکارانی که تحت یک رژیم ورزشی فشرده قرار می گیرند، مفیدتر از دوزهای پایین تر باشد. (6) با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید اینکه آیا دوزهای بالای 600 میلی گرم روزانه فواید بیشتری دارند یا خیر، مورد نیاز است. مشخص نیست که آیا آشواگاندا با استفاده طولانی مدت روزانه قدرت خود را از دست می دهد یا خیر، اما به دلیل اثرات احتمالی دارو مانند آن بر انتقال عصبی، این احتمال را نمی توان رد کرد. همچنین ناشناخته است که آیا استراحت از آشواگاندا یا مصرف یک روز در میان آن اثربخشی آن را طولانی تر می کند.