تائورین Taurine

تورین یک اسید آمینه بتا حاوی گوگرد غیر پروتئین زا (یعنی در هنگام ترجمه با پروتئین ها ترکیب نمی شود) است که در بدن وجود دارد و به ویژه در بافت های تحریک پذیر الکتریکی مانند قلب، شبکیه، مغز و ماهیچه های اسکلتی فراوان است (2) مقدار کمی تورین در کبد از متابولیسم سیستئین (که خود از اسید آمینه ضروری متیونین مشتق شده است) تولید می شود. تورین را می‌توان مستقیماً از غذاهای خاصی مانند گوشت گاو، مرغ تیره‌گوشت و به‌وفور از صدف‌ها مانند گوش ماهی و صدف به دست آورد.(3)(4) تورین یک ماده مغذی ضروری مشروط در نظر گرفته می شود، به این معنی که ما می توانیم آن را در بدن خود تولید کنیم، اما در شرایط خاص ممکن است به اندازه کافی برای رفع تمام نیازهای عملکردی ما تولید نشود. از آنجایی که تورین می تواند در بدن تولید شود، احتمالاً بزرگسالان عادی نیازی به نگرانی در مورد علائم آشکار کمبود تورین ندارند.(5) (در این مورد، انسان ها بر خلاف گربه ها و میمون ها هستند که با مصرف ناکافی تورین به رتینوپاتی و کاردیومیوپاتی مبتلا می شوند. (6)(7)(8)(9)(10)(11)) با این حال، سطوح پایین تورین پلاسما با شرایط مختلفی مانند بیماری قلبی عروقی و دیابت نوع 2 مرتبط است.(12)(13)(14) تورین مطابق با حضور همه جانبه اش در بدن، عملکردهای فیزیولوژیکی متنوعی دارد. این ماده به عنوان یک عامل محافظ سلول شناخته می شود و در تنظیم اسمزی، تعدیل عملکرد میتوکندری و استرس شبکه آندوپلاسمی، تثبیت غشای سلولی، ترکیب اسیدهای صفراوی، هموستاز کلسیم، متابولیسم انرژی، تعدیل عصبی و اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی نقش دارد (15)(16)(2)

علاقه به تورین در درجه اول از اثرات بالقوه سودمند آن بر عملکرد ورزشی و کاهش بالقوه عوامل خطر قلبی عروقی ناشی می شود.
تورین برای اولین بار برای درمان بیماران نارسایی قلبی استفاده شد و توانایی بهبود علائم را نشان داد - همانطور که با بهبود برون ده قلبی و حجم سکته مغزی مشهود است - که تحقیقاتی را برای تعیین اینکه آیا اثرات محافظتی قلبی دیگر را برانگیخته است تحریک کرد.(17) در حالی که برخی شواهد از استفاده از تورین در درمان نارسایی قلبی حمایت می‌کنند،(18) مطالعات کمی در این زمینه وجود دارد (19) و آزمایش‌های کنترل‌شده تصادفی‌سازی شده با کیفیت بالا برای تأیید مزایای بالقوه مورد نیاز است. شواهد جدیدتر نشان می دهد که تورین به طور متوسط فشار خون را کاهش می دهد و به نظر می رسد در افراد مبتلا به پیش فشار خون یا فشار خون بالا موثرتر باشد.(20)(21)(1) تورین همچنین ممکن است سطح کلسترول تام و تری گلیسیرید را کاهش دهد(21) تورین جزء رایج نوشیدنی های انرژی زا است که نشان داده شده است که جنبه های مختلف عملکرد بدنی (مانند عملکرد ورزش استقامتی، ارتفاع پرش عمودی) را بهبود می بخشد.(22) با این حال، نوشیدنی های انرژی زا نیز حاوی کافئین، در میان سایر مواد تشکیل دهنده هستند، بنابراین مشخص نیست که چه مقدار از مزایای آنها را می توان به تورین نسبت داد. از آنجا که سطح تورین در نوع I (آهسته انقباض) نسبت به فیبرهای عضلانی نوع II (سریع انقباض) بسیار بالاتر است، اکثر مطالعات بررسی کرده اند که آیا مکمل تائورین عملکرد ورزش استقامتی را بهبود می بخشد.(23) به نظر می رسد تائورین تأثیر مثبت کمی بر زمان خستگی در افراد سالم آموزش ندیده و افراد مسن مبتلا به نارسایی قلبی دارد.(24) در مقابل، تورین به نظر نمی رسد برای عملکرد آزمایش زمانی مفید باشد. تحقیقات در مورد اینکه آیا تورین قدرت و قدرت عضلانی را بهبود می بخشد محدود و بی نتیجه است، (25) و تأثیر تورین بر کاهش علائم درد عضلانی با تأخیر و تسریع بهبودی پس از ورزش مبهم است و به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.(26)(27)(29)

عوارض جانبی جدی با مکمل تائورین گزارش نشده است.(30) بالاترین دوز مورد استفاده در آزمایش انسانی 10 گرم در روز به مدت 6 ماه و طولانی ترین آزمایش انسانی 12 ماه بود و از دوز 0.5-1.5 گرم در روز استفاده شد. بر اساس شواهد موجود، پیشنهاد می شود که 3 گرم در روز را می توان به طور نامحدود بدون خطر عوارض جانبی مصرف کرد.(30)

تصور می‌شود که بیشتر فواید تورین از نقش آن به عنوان یک عامل محافظ سلولی ناشی می‌شود: حجم سلولی، هموستاز کلسیم را تنظیم می‌کند و غشاهای سلولی را تثبیت می‌کند و همچنین اثرات آنتی‌اکسیدانی را اعمال می‌کند. مکانیسم اولیه که توسط آن تورین به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند نامشخص است.
تورین ممکن است این توانایی را داشته باشد که مستقیماً رادیکال‌های آزاد را از بین ببرد، (31) اما به احتمال زیاد تورین با تنظیم آنزیم‌های آنتی اکسیدانی و مهار تولید گونه‌های اکسیژن فعال میتوکندریایی عمل می‌کند.(16)(32)(33) تورین ممکن است با کاهش استرس اکسیداتیو و چند مکانیسم دیگر، اثرات محافظتی قلبی را ایجاد کند.
می‌تواند چربی‌های خون را با اتصال به اسیدهای صفراوی و تسهیل تجزیه و دفع کلسترول اصلاح کند.(32)(21) علاوه بر این، با افزایش اتساع عروق (به عنوان مثال، با شل کردن عروق خونی)، فشار خون را کاهش می دهد، که منجر به افزایش جریان خون می شود.(20)(34) تورین همچنین ممکن است با کاهش تولید آنژیوتانسین II، یک تنگ کننده قوی عروق، فشار خون را کاهش دهد.(35) انقباض عضلانی با آزاد شدن کلسیم از شبکه سارکوپلاسمی ایجاد می شود. تورین ممکن است با افزایش توانایی ذخیره کلسیم شبکه سارکوپلاسمی و همچنین افزایش حساسیت پروتئین های مولد نیرو (یعنی اکتین و میوزین) به کلسیم، عملکرد فیزیکی را بهبود بخشد و در نتیجه نیروی عضلانی را افزایش دهد.(36)(37) تورین با اشاره ویژه به ورزش استقامتی ممکن است با افزایش استفاده از چربی برای سوخت و کاهش سهم گلیکوژن و همچنین بهبود عملکرد میتوکندری به عملکرد کمک کند.

توجه داشته باشید که تورین به نام های زیر نیز شناخته می شود: 2-آمینو اتان سولفونیک اسید، ال-تورین. تورین را نباید با موارد زیر اشتباه گرفت: تاکرین

برای همه اهداف، طیف وسیعی از 1 تا 6 گرم در روز در مطالعات استفاده شده است. رایج ترین پروتکل کاهش فشار خون 1.5 گرم در روز است که به سه دوز 0.5 گرم تقسیم می شود(1). برای عملکرد ورزشی، مصرف تائورین 60 تا 120 دقیقه قبل از ورزش برای حداکثر فراهمی زیستی توصیه می شود. علاوه بر این، شایان ذکر است که مصرف مزمن تورین برای به دست آوردن مزایای عملکرد مورد نیاز نیست. مطالعاتی که از تائورین برای بهبود ریکاوری استفاده کردند، شرکت کنندگان چندین روز قبل و بعد از ورزش مکمل مصرف کردند.