هر کسی می تواند به تاندون آشیل خود آسیب برساند، اما برخی از افراد بیشتر از دیگران مستعد ابتلا هستند. عواملی که احتمال تاندونیت آشیل و سایر مشکلات تاندون را افزایش می دهند عبارتند از:

• تغییر در برنامه تمرینی ورزشکار و/یا سطح شدت، مانند اضافه کردن چند مایل دیگر به روال دویدن روزانه یا شرکت در تمرینات پلایومتریک که نیاز به حرکت انفجاری دارند، مانند برپی یا پرش با جعبه
• تغییر در سطح بازی، مانند زمانی که یک تنیسور از بازی در زمین چمن به زمین خاکی تغییر می کند، یا زمانی که ورزشکار کفش را عوض می کند.
• عضلات سفت یا ضعیف ساق پا ممکن است بیش از حد کشیده شوند و در نتیجه به بافت نرم آسیب وارد شود.
• پروناسیون بیش از حد ، که به صورت غلتیدن به سمت داخل پا در هنگام راه رفتن یا دویدن تعریف می شود
• بی‌ثباتی مزمن مچ پا ، یا «سوختن» مکرر یا چرخش مچ پا
• ناهماهنگی طول پا ، حتی اگر بسیار کوچک باشد، می‌تواند باعث جبران بدن شود و ساختارهای بافت نرم مانند تاندون آشیل را در معرض آسیب قرار دهد.